Chloé Op de Beeck

ENG

Chloé Op de Beeck’s practice consists of video and photographic works, of collecting and creating minimalistic objects, as well as of the conceiving of installations that translate these elements into a choreographic experience within the space. Her caringly constructed video-sculptures, installations and photographs operate as magnifying glasses: they highlight micro-situations and objects that may otherwise remain unnoticed in the everyday visual flow. By redirecting the gaze at these poetic moments of pause and “backgrounds” – as well as by creating specific conditions for their reception –, her work renders the attention, often treated as a commodity or a capitalist resource, into an independent object of reflection.

Movement (17)

Chloé and her mother are folding a napkin, in the shape the artist used to do as a child when they had a family dinner or party. A napkin is a very simple object, which doesn’t have a lot of value. It’s an obedient thing, we use it to clean our mouths. The folded napkin is a myth that’s telling us things will be festive, by disguising its premier use; helping us when we’re being messy. By folding the napkin into this shape it’s getting value, it becomes a sculpture.

 

NL

De praktijk van Chloé Op de Beeck bestaat uit video en fotografisch werk, uit het verzamelen en creëren van minimalistische objecten, alsook uit het opzetten van installaties die deze elementen vertalen in een choreografische beleving binnenin de ruimte. Haar nauwgezet geconstrueerde videosculpturen, installaties en foto’s functioneren als vergrootglazen: ze leggen de focus op micro-situaties en objecten die in de dagelijkse stroom vaak onopgemerkt zouden blijven. Door de blik te heroriënteren naar deze poëtische rustmomenten en “achtergronden”, wordt de aandacht, die vaak wordt beschouwd als een handelswaar of kapitalistisch middel, omgezet naar een onafhankelijk voorwerp van reflectie.

Movement (17)

Chloé en haar moeder vouwen een servet, in dezelfde vorm zoals de kunstenaar dit als kind deed tijdens een familiediner of feest. Een servet is een heel eenvoudig object zonder veel waarde. Het is een gehoorzaam iets, we gebruiken het om onze mond te reinigen. Het gevouwen servet is een mythe die ons vertelt dat dingen feestelijk zullen zijn door het belangrijkste gebruik ervan te verhullen; ons helpen als we rommelig zijn. Door het servet in deze vorm te vouwen krijgt het waarde, het wordt een sculptuur.